BENİ SIMSIKI ÖP
Bir özlemi yüreğinde yaşatan insan mutlu gibi görünür ama içi huzursuzlukla doludur. Kendi kendini dışlar insan. Kendi kendini ötekileştirir. Yabancılaşır aynadaki benliğiyle… Ön yargıları başlar. İnfazlar yapar düşünmeden. Eline hangi kalemi alsa sonuçlarını düşünmeden kırar kalemleri.
Hayat sıradan hale gelir bazen…
Başka dünyalara özlemi büyür insanın…
Sanki bir tek kendi yaşamı eksikmiş, sanki bir tek kendisinin sorunu varmış gibi..
Bazen de kimseye söyleyemediği bir gizemi saklıyormuş gibi paylaşamaz insan herşeyini…
Sanki ufukların ardında kendisini bekleyen bir aşkı varmış gibi gözleri hep yollardadır.
Sanki mutluluk uzaklardaymış gibi, sımsıkı sarıldığında dertleri bitecekmiş gibi gelir…
Bir öpse sımsıkı,
Bir öpse geçecekmiş gibi elindeki sızısı..
Oysa bilmez, çocuk değildir artık,
Düşüp incittiğinde, annesi öpünce geçecek acılardan değildir yüreğindeki acısı..
Zaman geçti artık, ne dağların ardında yar bekler bizi,
Ne de sımsıkı sarılınca geçer acılarımız…
Bilmeyiz çoğu zaman, sürekli ağlayan, bir türlü dinmeyen ses içimizde eksik kalan özlemlerin sesidir.
Yarınlara dair mutsuzluk sarmışsa yüreği, mutsuzluk beslenmeye başlarmıştır artık…
Dönüşü olmayan yollara girer insan.
Bırakıp giderken birçok şeyini yitirir insan,
Ve yitirilen şeyleri asla yerine koyamaz…
Beni sımsıkı öp sevgili, akıp giden zaman dursun…
Yazar: Mustafa Çifci- Aşk Yazarı www.mustafacifci.com
facebook.com/askyazarimustafacifci
t@mustafacifci
İnstagram:mustafa_cifci
